Żółtaczka to zażółcenie powłok skóry, białkówek oczu i błon surowiczych na skutek nagromadzenia we krwi znacznej ilości bilirubiny, barwnika, który tworzy się z hemoglobiny uwalnianej z rozpadających się krwinek czerwonych. Wtedy to rozpoczyna się proces odzyskiwania żelaza i ponownego wbudowywania go do nowopowstających krwinek czerwonych. Zależnie od przyczyny żółtaczki wyróżnia się następujące jej rodzaje: żółtaczka hemolityczna (jest spowodowana nadmiernym rozpadem krwinek czerwonych), żółtaczka zastoinowa (zwana też cholestazą, powstaje gdy zostaną zablokowane przewody żółciowe prowadzące z wątroby do jelita i bilirubina ponownie przechodzi do krwi), żółtaczka wątrobowa (jest wywołana chorobami zapalnymi wątroby, które uszkadzają komórkę wątrobową) oraz żółtaczka noworodków (rozwija się w ciągu kilku pierwszych dni życia, ponieważ komórka wątrobowa jest jeszcze niedojrzała). Leczenie zależy od rodzaju żółtaczki. Żółtaczka zastoinowa zwykle wymaga zabiegu chirurgicznego, zabiegu endoskopowego lub drenażu przewodów żółciowych w celu ich odblokowania. Odpoczynek, unikania alkoholu i innych substancji szkodliwie działających na komórkę wątrobową zaleca się w wielu chorobach wątroby.
Sep
11
2009