Aż do XX wieku kiła była chorobą śmiertelną dziesiątkującą całe populacje. W tamtym okresie wiedziano, że kiła jest chorobą przenoszoną drogą płciową, ale dopiero w 1903 roku stwierdzono, że wywołuje ją krętek blady, bakteria o kształcie spirali. Ponieważ poza organizmem ludzkim krętek zachowuje żywotność bardzo krótko, kiła pierwotna jest prawie zawsze wynikiem bezpośredniego kontaktu seksualnego lub oralnego z osobą zakażoną. Kiła wrodzona przenoszona jest na płód przez zakażoną kobietę. Kiła nieleczona przebiega zwykle w trzech stadiach: kiła pierwotna (charakteryzuje się pojawieniem jednego lub kilku bezbolesnych owrzodzeń, czyli objawu pierwotnego, w dwa – trzy tygodnie po zakażeniu), kiła wtórna (rozwija się w ciągu czterech – dziesięciu tygodni po zmianach pierwotnych i charakteryzuje falami niebolesnej wysypki skórnej występującej na całym ciele) i kił utajona (niesie możliwość nawrotów wysypki i innych objawów, mniej więcej u jednej trzeciej chorych rozwijają się poważne powikłania kiły utajonej, które mogą dotyczyć skóry, kości, nerwów, mózgu, serca i innych narządów wewnętrznych). Obecnie kiłę we wszystkich jej stadiach leczy się niemal wyłącznie penicyliną.
Sep
11
2009